woensdag 11 juni 2014

Saint-Maurice to Ivrea - 161 km - Col du Grand Saint Bernard!


Hèhè, ik heb hier wat achterstand opgebouwd, me dunkt. Ondertussen zit ik op het centrale plein in Mantova onder een schitterend zonneke op het terrasje voor 't hotel. We hebben de afgelopen dagen zóveel beleefd, ik heb gewoon de tijd niet gehad om dit blogje aan te vullen. En tegen dat we 's avonds in ons beddeke lagen waren we stikkapot. 
Maar bon, de rit naar Ivrea over de col du Grand Saint Bernard, dus. Ik vind niet eens de woorden om die te beschrijven... Het is ongetwijfeld het mooiste, spannendste, indrukwekkendste en leukste wat ik tot nog toe op mijn vespa beleefd heb. Die klim naar boven... onbeschrijfelijk... , maar k zal een poging doen :-)
De klim op de col duurt zo'n 25 km vóór je aan de splitsing beland waar je de tunnel kan nemen, of over col gaan. 25 km naar omhoog langs kronkelende bergwegen waar je steeds korter bij de sneeuw komt, zo goed als geen verkeer en absolute stilte (buiten het geknetter van onze vespa's dan). 



Genieten was het, en toen wisten we nog niet dat het beste nog moest komen... 



De laatste klim naar de top duurt 6 km en begint bij de splising met de tunnel. Op dat moment is er totaal geen verkeer meer, buiten een occasionele toeristenbus en natuurlijk de moto's die de klim doen. 



Hier dus :-) 

Superspannend, want die klim is toch niet evident met een vespake. En met zijn momenten was het toch tandenbijten, en moesten we zelfs naar eerste versnelling schakelen om vooruit te kunnen. En dan maar hopen dat ge niet stilviel, want de enige optie was dan terug naar beneden en opnieuw beginnen, van vertrekken op die berg was geen sprake... Fotootjes nemen was er tijdens die zes km niet meer bij...

But, we made it! 
Ge verstaat wel dat we lichtelijk euforisch waren toen we eindelijk op de top stonden! 




Net aan de afdaling begonnen zagen we het ene verkeersbord waar we de hele trip naar getracht hadden: Italië!! So far, so good!



De afdaling, dat was minstens even spectaculair, lange kronkelende weg met haarspeldbochten, geen kat te zien, ge had het gevoel dat ge alleen van die berg afkwam...



Na de afdaling reden we in één ruk door naar Ivrea, waar we nog net op tijd waren om even op te frissen vóór onze vrienden van de plaatselijke vespaclub ons kwamen afhalen voor een welkomst BBQ.
Die fotootjes volgen... soon...
En ondertussen is t hier 44 graden! :-) 

















Ivrea - een warm Italiaans onthaal

Ze hadden het al wéken op voorhand gepland, onze vrienden van vespaclub Ivrea: bij onze aankomst zouden ze voor ons een BBQ organiseren, als dank voor de hulp die Bruno hem geboden had toen ze vorig jaar in panne stonden na de VWD in Hasselt. Ruggero haalde ons af aan het hotel en bracht ons naar het buitenverblijf van de voorzitter van de club.


We werden super hartelijk ontvangen, van alle kanten kwamen er mensen ons zo warm welkom heten dat we ons meteen op ons gemak voelden. Vooraf hadden we ons wat zorgen gemaakt over de communicatie, gezien er maar een paar van onze vrienden ginds Engels spreken en wij geen woord Italiaans, maar dat bleek helemaal niet nodig. Met een grappige mix van Engels, Frans, gebarentaal en Italiaans dat Sindo sprak, raakten we er uit. 

Het was een avond die ge u zo kunt voorstellen uit een Italiaanse film, een grote boomgaard, zuiderse temperaturen, een lange gedekte tafel en lekkernijen (en drank!) die maar blijven. En dat allemaal onder het drukke getater van die hele grote familie rond die tafel....










Et voilà, een zalige avond die eindigde met een nachtelijke rit en drie Belgen die tevreden in hun beddeke kropen. 282 km verderop is er morgen een ander feest en zien we onze vrienden daar terug...

Buona notte,
Linda