De zon bleef voorlopig schijnen, en het bleef ook fris om te rijden. Ik had er in het heenrijden al over geschreven, deze rit is een eindeloos lange, door het niets. Kilometers en kilometers velden en af en toe een dorpke of een stadje. Niks te beleven dus, alleen wij twee op onze Vespa en om de tien kilometer ne keer een auto.
Onderweg wat fotootjes genomen:
voor onze vriend-wielerfan van het plaatselijke "kuipke"...
... van een boottunnel...
... van Langres...
... van een... café??
En morgen... naar huis, joehoe!!
Ciao,
Lin