De Belgen waren goed vertegenwoordigd, me dunkt: de tweede grootste groep, na de Italianen (uiteraard).
zaterdag 14 juni 2014
Gala Dinner
Traditionele afsluiter van de VWD is het galadiner op zaterdagavond. Dit jaar waren er 3000 hongerige vespisten te voeden, chapeau voor de mensen die dat klaargespeeld hebben! Uiteraard gingen we allemaal in ons schoonste amici-kostuum :-)
Vespa city parade
Traditioneel is de jaarlijkse Vespa city parade het hoogtepunt van de Vespa world days. Net dit jaar werd dit een zeer uitzonderlijk en uniek evenement in de wereld, en wij hadden het geluk van daar deel van uit te maken :-). Het werd de meest spectaculaire editie ooit. Samen met 10.000 Vespa's, uit 32 landen (waaronder Vietnam, Argentinië, Rusland, USA, Indië, Brasilië, en ga zo maar door) reden we in een kolonne van in totaal 10 km door de straten van Mantova richting San Benedetto Po, waar we een lunchpakket kregen. De kick ... onbeschrijfelijk... Ik ga de foto's voor zich laten spreken! Enjoy!
vrijdag 13 juni 2014
Mantova
Ah, Mantova! Of liever, de invasie van Mantova :-). Omdat er hier het één en ander te bezichtigen is, zijn ze hier wel wat toeristen gewoon, maar dit... 10.000 vespa's die hier op twee dagen tijd binnenvallen, k heb menig lokale inwoner met open mond zien staren!
... met als hoogtepunt op zaterdag: de Vespa parade en het gala diner! Maar das voor een volgend bericht :-)
Ons hotel ligt op het centrale plein, dat tevens dienst doet als één van de vijf scooterparkings. Geweldig zicht vanuit onze kamer dus. Joehoe!
Het vespadorp ligt 400 m verder, gewoon de straat naar beneden lopen en ge zijt er, pure luxe!
First things first: gaan registreren in het vespadorp, onze vrienden uit België zoeken, onze vrienden uit Ivrea zoeken, en een VWD-helm gaan kopen. De eerste drie lukken vrij snel, de helm, das wat anders...
Van die VWD-helmen zijn er 900 gemaakt, ge moest dus snel zijn om er eentje te bemachtigen. Toen we bij de vespashop aankwamen was er al geen xs meer, maar nadat ik mijn triestigste hondenoogskes opgezet had, mocht ik morgenvroeg nog ne keer terugkomen... En dus stond ik er terug om 10 uur 's morgens en toen bleek, na wat rongetelefoneer, dat er nog éne was (ergens...). Binnen 10 minuutjes zou hij er zijn. We hebben daar twee uur gestaan...
Maar bon, missie geslaagd en een schoon helmke rijker.
Ons programma voor de drie dagen: rondhangen, terraskes doen, Vespakes gapen, een toerke gaan doen (op ons teensletsen en in onze short!), praatje maken met vrienden-vespisten en met vreemden-vespisten, nog vespakes gapen, nog terraskes doen, nog wat sleutelen (uiteraard)!...
... en wat badgekes ruilen (of kopen)...
... en kremekes lekken...
...en lekker eten ...
... met als hoogtepunt op zaterdag: de Vespa parade en het gala diner! Maar das voor een volgend bericht :-)
Ciao!
Linda
donderdag 12 juni 2014
Ivrea to Mantua - 282 km
Onder een brandend hete zon vertrokken we vol goede moed richting Mantova, wetende dat ons einddoel in zicht was en het feest die dag kon beginnen.
Niet echt dikke fun meer, die rit.. De kilometers, de vermoeidheid en de hitte begonnen in onze kleren te kruipen. De hele weg tussen Ivrea en Mantova loopt door de Po-vlakte en is zo vlak als een biljarttafel, met weinig spectaculaire uitzichten, op de rijstvelden na is daar echt niks te zien. Het voordeel was wel dat dat snel vooruit ging. Verstand op nul en rechtdoor gas geven :-). 'T is te zeggen, de eerste 200 km en daarna begon de miserie. Ge kunt het u voorstellen: een gewone tweevaksweg in vooroorlogse staat, overvol met vrachtwagens die rijden gelijk zotten. En wij daartussen met onze Vespakes. En een temperatuur die vlotjes over de 40 graden ging. En elke kilometer leek er wel 10...
Vanaf Cremona begonnen we vespisten tegen te komen, aan ieder benzinestation stond er wel een groepje, toeteren en handjes opsteken, en dat gaf ons een adrenalineboost, want nu kwam Mantova wel heel kortbij.
Doodmoe en oververhit, maar toch met dat gelukzalige gevoel van "YES, WE DID IT!" hebben we onze 1156 km afgelegd zonder noemenswaardige pannes én zonder een spatje regen. En nog niet eens halfweg...
Buona sera!
Lin
woensdag 11 juni 2014
Saint-Maurice to Ivrea - 161 km - Col du Grand Saint Bernard!
Hèhè, ik heb hier wat achterstand opgebouwd, me dunkt. Ondertussen zit ik op het centrale plein in Mantova onder een schitterend zonneke op het terrasje voor 't hotel. We hebben de afgelopen dagen zóveel beleefd, ik heb gewoon de tijd niet gehad om dit blogje aan te vullen. En tegen dat we 's avonds in ons beddeke lagen waren we stikkapot.
Maar bon, de rit naar Ivrea over de col du Grand Saint Bernard, dus. Ik vind niet eens de woorden om die te beschrijven... Het is ongetwijfeld het mooiste, spannendste, indrukwekkendste en leukste wat ik tot nog toe op mijn vespa beleefd heb. Die klim naar boven... onbeschrijfelijk... , maar k zal een poging doen :-)
De klim op de col duurt zo'n 25 km vóór je aan de splitsing beland waar je de tunnel kan nemen, of over col gaan. 25 km naar omhoog langs kronkelende bergwegen waar je steeds korter bij de sneeuw komt, zo goed als geen verkeer en absolute stilte (buiten het geknetter van onze vespa's dan).
Genieten was het, en toen wisten we nog niet dat het beste nog moest komen...
Superspannend, want die klim is toch niet evident met een vespake. En met zijn momenten was het toch tandenbijten, en moesten we zelfs naar eerste versnelling schakelen om vooruit te kunnen. En dan maar hopen dat ge niet stilviel, want de enige optie was dan terug naar beneden en opnieuw beginnen, van vertrekken op die berg was geen sprake... Fotootjes nemen was er tijdens die zes km niet meer bij...
But, we made it!
Ge verstaat wel dat we lichtelijk euforisch waren toen we eindelijk op de top stonden!
Net aan de afdaling begonnen zagen we het ene verkeersbord waar we de hele trip naar getracht hadden: Italië!! So far, so good!
De afdaling, dat was minstens even spectaculair, lange kronkelende weg met haarspeldbochten, geen kat te zien, ge had het gevoel dat ge alleen van die berg afkwam...
Na de afdaling reden we in één ruk door naar Ivrea, waar we nog net op tijd waren om even op te frissen vóór onze vrienden van de plaatselijke vespaclub ons kwamen afhalen voor een welkomst BBQ.
Die fotootjes volgen... soon...
En ondertussen is t hier 44 graden! :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)





















































