Milano!

Buongiorno, Milano! Ze zeggen dat er niks te zien is in Milaan... Awel, ik heb mijn ogen daar uitgekeken! Zooo schoon, dat centrum, en zooo schoon en indrukwekkend, al die grote en chique winkels. Vanbuiten én vanbinnen.  T zal misschien wel zijn dat buiten het centrum niet veel te zien is, maar wij vonden het alleszins geweldig . En ze zeggen ook dat het duur is om te eten en te drinken, awel, zelfs in de chiqueste dinges was het niet duurder dan in een godvergeten boerendorpke in Zwitserland.

Tegen de middag zaten alle terraskes overvol, en omdat we geen zin hadden om binnen te zitten met het lekkere weertje, besloten we een broodje te halen en op een bankske op te eten. Nu, in Milaan is echt álles in stijl, ook de verpakking van een simpel broodje :-)

Effe kijken, wat moeten we nog allemaal doen? 

Om acht uur 's avonds sloten de winkels hun deuren, en om half acht deden we onze laatste aankoop. 

Morgen rijden we terug naar Ivrea en onze vrienden daar, en daarna beginnen we aan onze lange tocht naar huis.

Arrivederci,

Lin

Mantova to Milano

Aan alle leuke dingen komt een eind, en dus verlaten we vandaag Mantova en de geweldige tijd die we daar beleefd hebben. Maar we gaan nog niet naar huis.... We gaan shoppen! In Milaan, uiteraard, want dat is maar 130 km van Mantova.

Traditioneel begint op de laatste dag van de VWD iedereen op zondag naar huis te trekken, en dus bijna heel de weg tot in Milaan kwamen we nog vespisten tegen, zwaaiend en toeterend. 

Het was ondertussen wat afgekoeld, dus het werd een aangenaam ritje. Het is verbazend dat we de hele reis lang nog geen problemen gehad hebben met slechte benzine, gezien de shaggy benzinestationnekes waar we soms moesten tanken...

Bij aankomst hingen we nog wat rond in de buurt van het hotel, gingen lekker eten, nog wat bloggen (want serieuze achterstand wegens geen tijd in Mantova) en dan ons beddeke in, want morgen wacht ons een lange shoppingdag! 

Buonasera,

Lin

Gala Dinner

Traditionele afsluiter van de VWD is het galadiner op zaterdagavond. Dit jaar waren er 3000 hongerige vespisten te voeden, chapeau voor de mensen die dat klaargespeeld hebben! Uiteraard gingen we allemaal in ons schoonste amici-kostuum :-)

De Belgen waren goed vertegenwoordigd, me dunkt: de tweede grootste groep, na de Italianen (uiteraard). 

Tussen de gangen door deden we podiummeke voor de groepsfoto... 

En after dinner zag dat er zo uit...

En morgen? Dan gaan we naar Milaan! 

Ciao, 

Lin

Vespa city parade

Traditioneel is de jaarlijkse Vespa city parade het hoogtepunt van de Vespa world days. Net dit jaar werd dit een zeer uitzonderlijk en uniek evenement in de wereld, en wij hadden het geluk van daar deel van uit te maken :-). Het werd de meest spectaculaire editie ooit. Samen met 10.000 Vespa's, uit 32 landen (waaronder Vietnam, Argentinië, Rusland, USA, Indië, Brasilië, en ga zo maar door) reden we in een kolonne van in totaal 10 km door de straten van Mantova richting San Benedetto Po, waar we een lunchpakket kregen. De kick ... onbeschrijfelijk... Ik ga de foto's voor zich laten spreken! Enjoy!

Met dank aan mijn rijdende fotograaf :-) voor deze en nog tientallen andere leuke foto's! 

En vanavond is er het gala diner!

Ciao,

Lin

Mantova

Ah, Mantova! Of liever, de invasie van Mantova :-). Omdat er hier het één en ander te bezichtigen is, zijn ze hier wel wat toeristen gewoon, maar dit... 10.000 vespa's die hier op twee dagen tijd binnenvallen, k heb menig lokale inwoner met open mond zien staren!

Ons hotel ligt op het centrale plein, dat tevens dienst doet als één van de vijf scooterparkings. Geweldig zicht vanuit onze kamer dus. Joehoe!

Het vespadorp ligt 400 m verder, gewoon de straat naar beneden lopen en ge zijt er, pure luxe!

First things first: gaan registreren in het vespadorp, onze vrienden uit België zoeken, onze vrienden uit Ivrea zoeken, en een VWD-helm gaan kopen. De eerste drie lukken vrij snel, de helm, das wat anders...

Van die VWD-helmen zijn er 900 gemaakt, ge moest dus snel zijn om er eentje te bemachtigen. Toen we bij de vespashop aankwamen was er al geen xs meer, maar nadat ik mijn triestigste hondenoogskes opgezet had, mocht ik morgenvroeg nog ne keer terugkomen... En dus stond ik er terug om 10 uur 's morgens en toen bleek, na wat rongetelefoneer, dat er nog éne was (ergens...). Binnen 10 minuutjes zou hij er zijn. We hebben daar twee uur gestaan... 

Maar bon, missie geslaagd en een schoon helmke rijker.

Ons programma voor de drie dagen: rondhangen, terraskes doen, Vespakes gapen, een toerke gaan doen (op ons teensletsen en in onze short!), praatje maken met vrienden-vespisten en met vreemden-vespisten, nog vespakes gapen, nog terraskes doen, nog wat sleutelen (uiteraard)!...  

... en wat badgekes ruilen (of kopen)...

... en kremekes lekken...

...en lekker eten ...

 ... met als hoogtepunt op zaterdag: de Vespa parade en het gala diner! Maar das voor een volgend bericht :-)

Ciao! 

Linda

Ivrea to Mantua - 282 km

Onder een brandend hete zon vertrokken we vol goede moed richting Mantova, wetende dat ons einddoel in zicht was en het feest die dag kon beginnen. 

Niet echt dikke fun meer, die rit.. De kilometers, de vermoeidheid en de hitte begonnen in onze kleren te kruipen. De hele weg tussen Ivrea en Mantova loopt door de Po-vlakte en is zo vlak als een biljarttafel, met weinig spectaculaire uitzichten, op de rijstvelden na is daar echt niks te zien. Het voordeel was wel dat dat snel vooruit ging. Verstand op nul en rechtdoor gas geven :-). 'T is te zeggen, de eerste 200 km en daarna begon de miserie. Ge kunt het u voorstellen: een gewone tweevaksweg in vooroorlogse staat, overvol met vrachtwagens die rijden gelijk zotten. En wij daartussen met onze Vespakes. En een temperatuur die vlotjes over de 40 graden ging. En elke kilometer leek er wel 10... 

Vanaf Cremona begonnen we vespisten tegen te komen, aan ieder benzinestation stond er wel een groepje, toeteren en handjes opsteken, en dat gaf ons een adrenalineboost, want nu kwam Mantova wel heel kortbij. 

Doodmoe en oververhit, maar toch met dat gelukzalige gevoel van "YES, WE DID IT!" hebben we onze 1156 km afgelegd zonder noemenswaardige pannes én zonder een spatje regen. En nog niet eens halfweg...

Buona sera! 

Lin